โลกคือเพื่อนของเรา 世界は友達

IMG_9034.JPG

คุณครูท่านหนึ่งที่เราจะไม่มีวันลืมเลย คือคุณครูโรงเรียนกวดวิชาในเมืองเกียวโต ประเทศญี่ปุ่น

ตอนที่เป็นนักเรียนที่ญี่ปุ่น เราทำงานพิเศษเป็นครูสอนภาษาอังกฤษให้กับนักเรียนประถมและมัธยมในโรงเรียนกวดวิชาในเกียวโตแห่งนี้

อาจารย์ใหญ่ชื่ออาจารย์อิชิอิ เป็นคุณลุงที่ร่างกายแข็งแรง อารมณ์ดี และก็เห็นรอยยิ้มบนหน้าของแกตลอดเวลา เป็นทั้งผู้สอนนักเรียนเอง และก็เป็นผู้ดูแลสารทุกข์สุขดิบของนักเรียน เหมือนเป็นพ่ออีกคนนึงเลยว่าก็ได้ โดยเฉพาะช่วงสอบที่เห็นนักเรียนเครียดๆ ก็มีอาจารย์ท่านนี้แหละที่คอยสอน คอยให้กำลังใจ เชียร์ลูกศิษย์ทุกๆคนจนเรียนจบแต่ละเทอมๆ เข้ามหาวิทยาลัยได้ดิบได้ดีกัน

ความพิเศษของโรงเรียนกวดวิชานี้ ก็คือความรักในการสอนของอาจารย์อิชิอิท่านนี้แหละ และการตกแต่งห้องเรียน บอร์ดต่างๆ แทนที่จะเป็นรูปโปรโมทว่านักเรียนที่นี่สอบติดคณะโน่นนี่ ได้เหรียญทองนะ เป็นที่หนึ่งของโรงเรียนนะ แต่ผนังถูกตกแต่งด้วยกระดาษซีร็อกA4ที่เป็นรูปภาพของอาจารย์อิชิอิกับเพื่อนๆจากหลากหลายประเทศ รวมถึงภาพอาจารย์ปีนเขา และจดหมายที่เขียนจากเพื่อนๆจากไต้หวัน เนปาล และประเทศอื่นๆ ที่เขียนมาหาอาจารย์

สมัยที่อาจารย์อิชิอิหนุ่มๆ เค้าเป็นนักเดินทาง นักผจญภัยตัวยงเลย ไปปีนภูเขาเอเวอร์เรส ไปเนปาลอยู่ที่นั่นหลายปี มีรูปภาพของอาจารย์ใส่เสื้อหนาวหนาๆ ถ่ายอยู่หน้าเทือกเขา ในคลาสภาษาอังกฤษ อาจารย์จะชอบเล่าเรื่องที่อาจารย์ไปพบเจอมาสมัยหนุ่มๆ เป็นการสร้างแรงบัลดาลใจให้นัดเรียนเรียนภาษา ที่แปลกคือ วันแรกของวิชาภาษาอังกฤษที่เราไปสอน อาจารย์กลับให้เราสอนวิธีทักทายเป็นภาษาไทย เลยสอนคำว่า “สวัสดี” และก็สอนนับ หนึ่ง.. สอง.. สาม.. สี่.. ห้า..

เพิ่งมารู้ว่านักเรียนที่นี่นับเลข 1 ถึง 5 ได้หลายภาษเลย ไม่ว่าจะ จีน เยอรมัน สเปน เนปาล อาจารย์อิชิอิคนนี้แหละที่เป็นคนสอน

IMG_9035.PNG

ส่วนคลาสแรกที่เราสอน อาจารย์ก็จะให้นักเรียนวาดรูปหน้าของเรา เป็นหนึ่งในโมเมนต์ที่เขิลมากๆ เวลาที่เด็กทุกคนจ้องหน้า แล้วก็ดูๆ แล้วก้มลงวาดอย่างขมักเขม้น จากรูปข้างบน ผลงานเป็นไงบ้างคะ 😉

มิตรภาพและความสุขมากมายระหว่างการผจญภัยของอาจารย์อิชิอินั้น ทำให้อาจารย์มีจิตใจที่อ่อนโยน และด้วยจิตวิญญาณของความเป็นครู อาจารย์ก็นำมาถ่ายทอดให้นักเรียนไม่ว่าจะเป็นชั้นประถมถึงมัธยมอย่างไม่รู้เบื่อ

ทุกครั้งที่อาจารย์เล่าเรื่อง เราก็จะสังเกตหน้าตาของเด็กๆ แววตานั้นเปล่งประกาย ปนรอยยิ้มที่แค่จินตนาการก็รู้สึกสนุกแล้ว

รูปภาพจากประสบการณ์ก็ยังติดอยู่บนฝาผนังของห้องเรียนเรื่อยมา … เป็นแรงบัลดาลใจให้เด็กๆทุกคน ให้อยากเรียน และตื่นเต้นไปกับโลกนี้

คิดแล้วก็อยากมีอาจารย์แบบนี้สมัยเด็กๆเหมือนกันเน้อ และถ้าเป็นอาจารย์ เราก็อยากเป็นอาจารย์แบบ”อิชิอิเซ็นเซ” (คุณครูอิชิอิ) ท่านนี้

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

w

Connecting to %s